சிறுகதை 2: உணர்வுகள் – சிவஷங்கர் ஜெகதீசன்

சிறுகதை 2: உணர்வுகள் – சிவஷங்கர் ஜெகதீசன்

சனிக்கிழமை காலை 8 மணி.

ஸ்வேதா வெகு சீக்கிரம் எழுந்து தயாரானாள்..

ஹரிஷோடு EA மாலில் மாலை முழுவதும் சுற்றி டாப்ஸ், ஜீன்ஸ் வாங்குவது,  அரட்டை அடித்து விட்டு சாட், பெங்காலி ஸ்வீட்ஸ் சாப்பிடுவது…கொஞ்சம் ரொமான்ஸ் செய்து விட்டு 9 மணிக்கு மேல் ரூமுக்கு வரலாம்….தோழிகளுக்கு வாங்கிய புதிய ட்ரெஸ் அனைத்தும் காட்டலாம், புதிதாக சாப்பிட்ட டெஸர்ட்ஸ், ஸ்வீட்ஸ் பற்றியும், ஹரிஷுடன் நடந்த உரையாடல்களை…நிஷா விற்கும், ஷில்பாவிற்கும் சொல்லலாம். மொத்தத்தில் இந்த சனிக்கிழமை ஒரு ‘thoroughly enjoyed day’ ஆக இருக்கும் என கனவுகளில் மிதந்தாள்…

சுயநினைவு திரும்பியவளாய் போனை எடுத்து ஹரிஷுக்கு போன் செய்தாள்.

உணர்வுகள் – சிவஷங்கர் ஜெகதீசன்

‘சொல்றீ…’

‘என்ன பண்ற?’

‘நீ போன் பண்ணதால தான் எழுந்தேன்…நைட் ஃபுல்லா ராகுல் கூட ஹாப்பிடல்ல இருந்தேன்.’ என்றான் ஹரீஷ்.

இருபத்தோரு வயதில் பெண்களுக்கு இருக்கும் அறிவு முதிர்ச்சி ஆண்களுக்கு இருப்பதில்லை.

ஹரீஷ் விளையாட்டு பிள்ளையாகவே இருந்தான். காலேஜ் முடித்து நண்பர்கள் எல்லாரும் செய்வது போல் U.S ல் M.S படிக்க தேர்வுகளுக்கு படித்துக் கொண்டிருந்தான்.

வெளியே போனால் நண்பர்களுடன் பேஸ்கட் பால், வீட்டுக்கு வந்தால் கிரிக்கெட் பார்ப்பது, வீடியோ கேம், Netflix, ப்ரைமில் படம் பார்ப்பது என வாழ்க்கை ஜாலியாக போனது. அப்பாவுக்கு தெரிந்தும், சில நேரங்களில் தெரியாமலும்…அம்மா கொடுக்கும் பாக்கெட் மணியில் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் நண்பர்களுடன் தம், தண்ணி, அரட்டை என நேரம் போனது ஹரீஷுக்கு.

பல பெண்களுடன் Chat செய்து கொண்டிருந்தாலும்…ஸ்வேதாவை சின்சியராக லவ் பண்ணுவதாக எல்லாரிடமும் சொல்லி வைத்திருந்தான். பொறுப்போடு இருப்பது போல் காட்டிக்கொண்டிருந்தாலும் ஹரீஷ் ஒரு  சோம்பேறியாகவே இருந்தான்.

ஹரீஷ் M.S தேர்வுகளில் கிளியர் செய்யப் போவது இல்லை… இங்கிருக்கும் IT கம்பெனிகளிலும் வேலை தேடப்போவதில்லை…பொறுப்பு வருவதற்கு பல வருடங்கள் ஆகும் என்ற உண்மை அவனுடைய அம்மாவுக்கு மட்டுமே தெரியும்.

மற்றவர்கள் ஹரீஷ் ஒரு brilliant student, honest, humble guy.. என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

மறுபக்கம் ஸ்வேதா…TCS இல் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்..காலேஜ் முடித்தவுடன் வேலை கிடைத்து விட்டது. ஒரு .net பிராஜெட்டில் 9 மணி நேரம் வேலை சரியாக இருந்தது. ஸ்வேதாவிற்கு வேலையில் சேர்ந்தவுடன் ட்ரெயினிங், பிறகு சென்னையிலேயே வேலை என அனைத்தும் சரியாக அமைந்தது. ஒரு நிமிடம் கூட வீணாக்குவதில்லை…ஸ்வேதா..

கொயம்புத்தூரில் குடும்பமிருந்தாலும் இரு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை தான் வீட்டுக்கு போவாள். காலேஜ் காலத்திலிருந்தே சென்னையில் விமன்ஸ் ஹாஸ்டலில் வாழத்தொடங்கி விட்டாள்.

வீடு வாங்குவது, கார் ஓட்ட கற்றுக்கொண்டு கார் வாங்குவது, தங்கத்தில் முதலீடு செய்வது, Mutual fund, FD க்களில் முதலீடு செய்வது என பெரிய கணக்கு போட்டு வைத்திருந்தாள். ஹரீஷோடு U.S இல் செட்டில் ஆவது குறித்தும் யோசித்து வைத்திருந்தாள்.

‘இன்னிக்கு நம்ம EA போய் ட்ரெஸ் எடுக்கணும்னு சொன்னேனே..மறந்துட்டியா? ‘

‘என்னால வர முடியுமான்னு தெரியல ஸ்வேதா. செம டையர்ட். ‘

‘நேத்து என்னாச்சு தெரியுமா?’

‘ராகுல்…யூ நோ ரைட்? ‘

‘பேஸ்கட் பால் friend தான?’ என்றாள் ஸ்வேதா.

‘யா..யா…அவனுக்கு நேத்து விளையாடும் போது கீழே விழுந்துட்டான்’

‘ரியலீ? என்னாச்சு?’

‘கால்ல Sprain…lifeline hospital க்கு போணோம்…3 weeks of bed rest சொல்லிருக்காங்க…ஹாஸ்பிட்டல்ல இருந்து திரும்பி வரவே லேட் ஃநைட் ஆகிடுச்சு…நாளைக்கு போலாமா?’

‘நத்திங் டூயிங். நீ வர்ற… இன்னிக்கு நிறைய purchase பண்ணனும். 12 noon..EA mall வாசல்ல இருக்கிற மாதிரி பாத்துக்க..I will be waiting for you…bye..love you…’

போனை வைத்து விட்டாள் ஸ்வேதா.

ஸ்வேதாவின் பிடிவாதம் ஹரீஷுக்கு தெரியும். இந்த காதல் கொஞ்சம் ரொதனையாக மாறி வருகிறதோ என நினைக்கத் தொடங்கினான்.

EA mall இல் உள்ள food court. Dress purchase பாதி முடிந்திருந்தது. ஸ்வேதாவுக்கு செம Excitement, சந்தோஷம். தான் எதிர்பார்த்த மாதிரியே சனிக்கிழமை நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது.

‘ஹரீஷ்…நீ U.S போன ஒரு வருஷத்துக்குள்ள நானும் onsite கேட்டு வந்துருவேன். We can start our life there if everything goes well’ என்றாள்.

ஹரீஷ் இவ்வளவெல்லாம் யோசித்ததே இல்லை.

‘நீ என்ன சொல்ற?’

‘நம்ம life plan பண்ணனும் ஹரீஷ்’

‘ஸ்வேத், இப்போதைக்கு I have to get into a M.S in U.S. அவ்ளோ தான் நான் யோசிக்கிறேன்.’

‘நீ என்னைப் புரிஞ்சுக்கணும் ஸ்வேதா… இல்லன்னா I don’t think this will work out’

‘வாட் டூ யு மீன்?’

‘ரெண்டு மணி நேரமா..நான் நாய் மாதிரி உன் பின்னாடி சுத்திட்டுருக்கேன் தண்டத்துக்கு…I told you I am damn tired’

‘என்ன ஹரீஷ் சொல்ற? நம்ம மீட் பண்றேன் வாரத்துல ஒரு நாள் தான?’

‘புரிஞ்சுக்கோ ஸ்வேதா. பைத்தியம் மாதிரி உள்ளிட்டு இருக்காத…My body needs sleep’

‘என்ன ஹரீஷ் சொல்ற? We both agreed to meet here this Saturday. நம்ம last week plan பண்ணினது தான? ‘

‘உனக்கு புரியுதா புரியலையா? உனக்கு நான் என்ன செக்யூரிட்டி யா? நீ பாட்டுக்கு ஜீன்ஸுக்கு ஒரு கடைக்கு போவ, டாப்ஸ் வாங்க நாலு கடைக்கு போவ…அதுக்கு trial பாக்க ஒரு மணி நேரம்…’

‘என்ன சொல்ற நீ…It’s part of purchase Harish..’

‘ஸ்வேதா…enuf…I am tired..நா கிளம்புறேன்…நீ bill pay பண்ணிடு. இனிமே disturb பண்ணாத…’ என்று சொல்லி விட்டு ஹரிஷ் கிளம்பி விட்டான்…

ஸ்வேதாவிற்கு அறைந்தது போலிருந்தது. மனம் உடைந்து போய் விட்டாள். பல கனவுக்கோட்டைகள் தகர்ந்து விழுந்தது போலிருந்தது.

Uber கார் பிடித்து ஹாஸ்டலுக்கு வந்தாள்.

வாங்கிய துணிப்பைகளை தூர எறிந்தாள். கட்டிலில் குப்புற சரிந்தாள்…அழுதாள்…அழுகை அதிகமாகிக்கொண்டேயிருந்தது…

கத்தியை எடுத்து கைகளை கிழித்துக்கொண்டு தன்னைத்தானே அடிததுக் கொண்டாள்..நிஷா, ஷில்பா பார்த்து அதிர்ந்து போய் கட்டு போட்டு விட்டனர்.

மாலில் நடந்த கதையை கேட்ட நிஷா….

‘இதுக்குத்தான் இந்த மாதிரி பசங்கள நம்பக்கூடாது ரத்து உனக்கு முன்னாடியே சொன்னேன் யா’ என்றாள் நிஷா.

கையில் ரத்தம் உறைய ஆரம்பித்திருந்தது. அழுததில் ஸ்வேதா முகம் களையிழந்திருந்தது.

‘ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வா, ஸ்வேத். இந்த idiots எல்லாரையும் விட்டுடு. புதுசா லைஃப் அ start பண்ணு ‘ என்றாள் ஷில்பா.

முகம் கழுவி தன் தனியறையில் டைரி எழுத ஆரம்பித்தாள். அதற்கு முன் அவனுக்கு ஒரு முறை கால் செய்தாள். ஹரீஷ் போன் எடுக்கவில்லை. வீட்டுக்கு போய் சாப்பிட்டுவிட்டு தூங்கி போயிருந்தான்.

இரவு மணி 10. டைரி எடுத்து தன் உள்ளக்குமுறல்களை டைரியில் கொட்டினாள்..ஸ்வேதா.

‘நான் அவனை எப்படியெல்லாம் லவ் பண்ணேன் தெரியுமா…என்னை இப்படி கழட்டிவிட்டுட்டு போயிட்டானே…அவனுடைய மொபைல் பில், purchase க்கு கூட help பண்ணியிருக்கேன். அவனுக்கு M.S preparation க்கு help பண்றதிலிருந்து, எந்த ட்ரெஸ் அவனுக்கு ஸுட் ஆகும், எந்த ஹேர்ஸ்டைல் அவனுக்கு ஸூட்‌ ஆகும்னு சொல்ற வரைக்கும் எவ்ளோ ஹெல்ப் பண்ணியிருக்கேன். இப்படி என்னை insult பண்ணிட்டு போயிட்டானே…ச்சே…’

எழுத முடியாமல் அழ ஆரம்பித்தாள் ஸ்வேதா. மறுபடி, மறுபடி ஐந்து முறை ஹரீஷுக்கு கால் செய்தாள். அவன் ஆழ்ந்த தூக்கத்திலிருந்தான்.

மீண்டும் அழுதாள், மீண்டும் எழுதினாள். நான்கு பக்கம் எழுதி விட்டிருந்தாள்.

கண்களை துடைத்துக் கொண்டு மூக்கை துடைத்துக் கொண்டு, முடிந்து கொண்டு எழுந்தாள். தண்ணீர் குடித்து விட்டு படுத்தாள்.

இரவு 11 மணி. ஹரீஷ் எழுந்தான். ஸ்வேதா விடம் சண்டை போட்டதெல்லாம் பெரிதாக ஞாபகத்தில் இல்லை. கிச்சன் பக்கம் போனான். ஹாட் பேக்கில் இருந்த சிக்கன் பிரியாணி யை தட்டில் போட்டு ஹாலுக்கு வந்தான். டீவியில் Star Sports வைத்தான்.

பரபரப்பான 20 ஓவர் போட்டியில் பாகிஸ்தானை தோற்கடிக்க 30 பால் களில் 50 ரன் தேவை. தோனி பேட்டிங்.  கிடைசி ஓவர் வரை மேட்ச்சை கொண்டு போவார் போலிருந்தது.

சிக்கன் பிரியாணி சாப்பிட்டுக்கொண்டே சேனல் மாற்றாமல் மேட்ச் பார்க்க ஆரம்பித்திருந்தான்.

இரவு 12 மணி.

ஹரீஷ் டைரி எடுத்தான். தேதி எழுதினான். பேனாவை உருட்டிக் கொண்டேயிருந்தான்…பிறகு எழுதினான்…

‘Shit!..India lost the match today’.








Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.